World of Broke Negroes

  • The greatest blog ever. And if you don't know now you know.

  • Search:

  • Browse the Archive
    Subscribe via RSS

 

  • July 20, 2011

    De Leven in het Wereld

    Goedenavond kids. Onlangs heb ik van betrouwbare bronnen vernomen dat #wordonthestreet is dat er een grote vraag is naar een blogpost van mij over het leven in de wereld. Leven Aangezien dat een onderwerp is dat ook bij mij speelt en omdat ik natuurlijk mijn vele duizenden fans niet down wil letten zal ik mij over deze kwestie heen buigen. Laatst nog stond ik even stil bij de geweldige leven die ik elke dag weer mag leven. Ik was samen met mijn abbielan aan het leanen op het Spui, starende naar die fucking scheve huizen. En terwijl mijn psychologische toestand wavy-er werd gingen de gebouwen steeds rechter staan. Op die dag is de conclusie getrokken dat Amsterdam misschien wel de mooiste stad in het wereld is (Ajax blijft wel nep tho’). En even afgezien van het feit dat ik het nog steeds niet weet te waarderen dat Ajax supporters zomaar bij elke mogelijke gelegenheid grijpen om de stad te slopen die betaald is met MIJN FUCKING BELASTINGGELD begin ik de stad ook steeds meer te waarderen. Lights from the ho’s zijn rood dus je weet dat het goed zit. 

    Ik wil even benadrukken dat ik het bovenstaande stuk ruim twee maanden geleden geschreven heb. Sindsdien heb ik nog veeltallige verzoeken ontvangen om te schrijven over de leven in het wereld, maar helaas was ik te druk met het playen van al die fucking bitches in mijn neighbourhood. En ik moet nou eenmaal prioriteiten stellen. Aangezien het vakantie is zal ik me nu buigen over dit weblogboek, voor zover m’n Safari het toelaat. Het belangrijkste is dat jij de leven leeft, en dat de leven jou niet leeft. Je moet de ital visions blijven relativeren in de ruimte voordat de radioactiviteit je overneemt en je transformeert tot een slaaf van de zwarte zon. De leven gaat over zitten op een speeltuintje, terwijl je chocolade-vanille-aardeiijs eet met een roze lepen en geniet van de tonen van Spacekees’ all-time classic ”Ik Wil Een Meisje”. De Leven is 80 IKEA hotdog’s eten voor ongeveer 20 cent, en vervolgens op een parkeerplaats chillen terwijl je HINDABUILDING van Hydroboyz beluistert. In de gemeenschap heerst de illusie dat het een goede zaak is om marijuana te gebruiken, maar ik wil meteen al mijn krachten gebruiken om dit gerucht te ontkrachten. Als de vriendelijke vreemdeling je een marijuanasigaret aanbiedt kun je die beter weigeren, want het is allemaal een scheme van de Chinese overheid om de gehele bevolking drugsverslaafd te krijgen. Ze zijn massaal heroïne aan het produceren, en nadat marijuana heeft overgenomen zal de gehele westerse wereld heroïneverslaafd worden en zal het communisme overnemen (de Nederlandse regering speelt hier ook een belangrijke rol in, maar dat zal ik een andere keer exposen). Dus vraag me in het vervolg niet om met je te komen smoken, want ik toen ik jouw leeftijd had had ik al m’n eerste j gesmoked en ik ga hier nu niet met jou softdrugs staan gebruiken. 

    Ik zal nu stoppen met schrijven voor vandaag. Binnenkort kun je m’n prachtige boek bestellen, deze blog is een soort van demoversie met gelimiteerde opties. 

    Peace up A Town down,

    L.

    http://luminiscent.com

    http://twitter.com/luminiscent

    10 months ago
     
  • April 26, 2011

    Dubstep Manifest

    Goedenavond mijn lieve lezers. Vandaag ga ik het met jullie hebben over een sociaal probleem in de samenleving. Ik weet dat velen van jullie het niet met mij eens zullen zijn, maar toch grijp ik de kans om de frustratie te uiten die mijn hart vreselijke pijnen toedraagt. Ik wil alvast als disclaimer mijn eeuwige spijt betuigen aan iedereen wiens rozekleurige realiteitsbeeld ik zal shatteren met de harsh realities of life die ik jullie nu ga voorschotelen. Ik wil er ook bij zeggen dat ik begrijp dat mijn taak op deze aardbol niet is om jullie te vertellen welke muziek jullie wel of niet dienen te luisteren, maar ik mag nou eenmaal mijn mening (en een hoop feiten) geven want ik ben lekker stoer.

    Een ieder die slim genoeg is geweest om de titel van deze post te lezen, zal zonder enige twijfel begrijpen dat ik het ga hebben over het muziekgenre Dubstep, dat een steeds sneller groeiend fenomeen begint te worden. Jullie verwachten nu misschien dat ik jullie ga supplien met allemaal wobblende muziek, maar niets is minder waar. Vanavond zal ik het hebben over de misvattingen over dit wonderschone genre. 

    De afgelopen tijd wordt dubstep door de hippe, The-Hundreds-Cap-dragende jongeling gedefinieerd als harde muziek met veel wobbles. Ik ben even te lui om uit te leggen wat het woord wobble inhoudt, dus je zult even Doctor P moeten opzoeken op YouTube als je het niet begrijpt. Producers als Rusko zijn de grote pioniers in de ogen van de jongeren die all caught up in the hype zijn. Maar ik zou ik niet zijn als ik er niet was om een einde te maken aan alle leugens in de wereld en de truth zou deliveren alsof ik mijn godganse 15-jarige leven lang nog niets anders heb gedaan.

    Als eerste zullen we het woord ‘Dubstep’ analyseren. Dit woord bestaat uit wel twee lettergrepen, zoals je zelf ook wel zult begrijpen als je het tot groep 4 van de basisschool hebt geschopt (of tot groep 8 als je op de Holendrechtschool hebt gezeten). Op een hele wonderbaarlijke wijze hebben deze twee lettergrepen allebei een betekenis. Dub is een muziekgenre dat ontstaan is uit de reggae muziek. Bij dub ligt de focus vooral op zware bassen, in tegenstelling tot de vaak onterecht dubstep genoemde muziek, die vooral bestaat uit midrange frequenties. Een ander kenmerkend element van dub zijn de echo’s, die het geheel een nog slomer en zwaarder effect geven. Het tweede deel van het woord is step. Step staat voor 2Step, een hele nauwe verwante van de UK Garage. Kenmerkend voor 2Step zijn de typisch Britse drumritmes, die zo rond de 140 BPM zitten. Er worden/werden veel korte drumhits gebruikt, die vaak net ietsje naast de beat worden geplaatst om het geheel mooi te laten shufflen.

    Ik zal eerlijk zijn. Ik merkte er niks van toen dubstep ruim 10 jaar geleden ontstond uit de UK Garage scene. Sterker nog, ik hoorde pas rond 2009 van dubstep, via een vriend die into wobble muziek was. Ik zocht wat artiesten die hij noemde op op YouTube, en ik vond het maar niks. Toen kwam ik in aanraking met een van beste voorbeelden van de combinatie van dub en 2step, de 2 genres die ik hierboven kort heb beschreven. Misschien zelfs het beste voorbeeld. Het kostte me wat tijd om de complexe muziek te begrijpen, maar na een tijdje was ik er helemaal weg van. Over wie praat ik ? Over niemand anders dan de Mercury-genomineerde Burial uit Zuid-Londen. Tot mijn verbazing zag ik dat deze muziek gelabeld werd als dubstep. Een wereld ging voor me open.

    Na een tijdje ontdekte ik de hele ‘echte dubstep scene’. Ik kwam erachter dat wobbles nauwelijks deel uitmaken van de ‘echte’ dubstep. Nee. Het hele idee berust op de zware basslines (die via headphones en laptopspeakers bijna niet hoorbaar zijn) en de 2step drums, of de langzamere ‘halfstep drums’ ; een rustige kick en snare, maar half zo snel als gebruikelijk bij 2step. Daarom schommelt het tempo tussen 140 en 70 BPM. Je hoort de basslines niet alleen, als je ze afspeelt op het juiste geluidssysteem zul je ze ook echt diep voelen. Om eerlijk te zijn heb ik zelf nog bijna geen ervaring met echte dubstep nachten als het Engelse ‘DMZ’, maar ik heb tijdens mijn research wel veel opgestoken over de sfeer. Er heerst een donkere sfeer in de zalen, die je ook terughoort in de muziek. Je kunt dom springen, gunfingers gooien of gewoon in de hoek staan. Kan gewoon. Hieronder twee leuke voorbeelden van ‘echte’ dubstep klassiekers :

    Dit valt nauwelijks te vergelijken met de ‘wobble’ based muziek, die o zo populair aan het worden is en de echte betekenis van dubstep aan het vervagen is. Het is bijna te vergelijken met de manier waarop leken denken dat Hiphop niets inhoudt dan kindertjes als Soulja Boy, die je met 38 kettingen om de nek komen vertellen welke nieuwe auto ze net gekocht hebben. Begrijp me niet verkeerd, als je van wobble-muziek houdt dan vind ik dat prima en dan moet je daar vooral naar blijven luisteren. Maar ik vind het toch jammer dat artiesten als Skrillex en Borgore het boegbeeld van dubstep aan het worden zijn. Ik ken een aantal mensen die veel over dubstep praten maar nog steeds niet weten wie Mala is, een pionier die bijna de gehele scene gebouwd heeft. Zonder Mala zou er nauwelijks dubstep zijn. Ik denk dat ik mijn punt wel gemaakt heb. Als je nieuwsgierig bent naar wat die dubstepmuziek toch precies inhoudt kun je het beste naar YouTube gaan en de volgende namen opzoeken : Burial, Mala, Loefah, Kode9, Digital Mystikz (Mala & Coki), Zomby, RSD en oude dingen van Skream. Ook kan ik je aanraden om te luisteren naar verschillende mixes van Mary Anne Hobbs, die vroeger een radioprogramma had bij BBC Radio 1. Ook het luisteren naar Rinse FM, het station dat de weg vrij heeft gemaakt voor genres als dubstep en grime, kan zeker geen kwaad. Als laatst wil ik afsluiten met een nummer dat naar mijn mening precies de essentie van dubstep inhoudt (jammer dat de YouTube kwaliteit zo laag is) :

    PS : Ik heb hier (klik) nog een mooi stuk gevonden over hetzelfde onderwerp, bigup naar de schrijver Diox.

    1 year ago
     
  • April 16, 2011

    LumiNiscent - Lake Aa (Schets)

    Lake Aa (Draft) by LumiNiscent


    Goedenavond vrienden en vriendinnen.

    Zoals jullie zien is dit niet http://worldofbrokenegroes.wordpress.com. Nee. Het is leuk geweest, http://wobn.luminiscent.com komt om te halen nu. Het werd tijd voor wat verandering. Desalniettemin zal ik jullie blijven supplyen met dezelfde authentieke WOBN  inhoud. Bookmark dit en follow (als je Tumblr hebt). En luister ook gelijk naar het bovenstaande muziekbestand. 

    #ohletsdoit

    1 year ago